تراش مجدد متهها به طور گسترده در معادن بزرگ کشورهای توسعهیافته انجام میشود و بسیاری از معادن دیگر نیز این کار را با نتایج خوبی امتحان کردهاند، اما هنوز به عادت تبدیل نشده است.
متهها ذاتاً مصارفی با ارزش پایین هستند و قیمت مؤلفههای کاربید، روند قیمت متهها را تعیین میکند. تولیدکنندگان بسیاری در زمینه مته وجود دارند که فلسفه طراحی و تولید محصولات آنها حول «استفاده تکباره» است. علاوه بر این هدف از ابتدا با ارزش پایین، آنها برای تصاحب بازار با یکدیگر از نظر قیمت رقابت میکنند که نتیجه آن بیارزش بودن بیشتر متهها از نظر دوبارهکاری یا استفاده مجدد است.
شرکت ابزارهای حفاری کایچیو، متههایی با طول کاربید تولید میکند که امکان دوبارهکاری دارند و پس از دوبارهکاری نیز عملکرد خوبی دارند و از کارایی اقتصادی بالایی برخوردارند.
بسیاری از شرکتهای معدنی که تعداد زیادی قطعات حفاری مصرف میکنند، آگاهی محیطزیستی لازم درباره مواد تشکیلدهنده قطعات حفاری را ندارند و درک ضعیفی از هزینههای مصرف قطعات حفاری دارند. علاوه بر این، مسئولیتهای مربوط به بازسازی (ریگراندینگ) قطعات حفاری در این شرکتها پیچیده و نامشخص است که مانع گسترش استفاده از بازسازی قطعات حفاری در بسیاری از واحدهای معدنی شده است. تعداد اندکی ماشینآلات وارداتی بازسازی که قبلاً خریداری شده، در گوشه انبارهای چند واحد که قبلاً قصد بازسازی قطعات حفاری را داشتهاند، بدون استفاده باقی ماندهاند.
بر اساس تجربیات گذشته، زمانی که پله موجود در بالای میله آلیاژی تا یکسوم قطر میله ساییده شود، بازسازی ضروری است. در غیر این صورت، احتمال شکستن آلیاژ افزایش یافته و همچنین فراوانی بازسازی میلههای آلیاژی کاهش مییابد، زمان بازسازی و مصرف کاسههای سنبادهزنی افزایش مییابد و در نهایت کارایی حفاری کاهش مییابد.